Beestvideos (7)

playHet is wat hè. Met dat virus. Hier deel 7 van een setje video’s van YouTube waarmee je de (concert- en festival)crisis wel door zou moeten komen. Tot we echt met z’n allen de wei weer in mogen…

De hele reeks beestvideo’s: hier.

line

Laten we er deze week gelijk eens goed in knallen met een portie massieve doom, death en drones van het Nederlandse duo van Dead Neanderthals. Nu zien we ook dat Otto Kokke daadwerkelijk zijn sax aan de wilgen heeft gehangen (voor dit kunststukje dan) en ingewisseld heeft voor de logge drones uit de synthesizer, en dat René Aquarius naast drums ook een goed roggellende grunt-strot heeft. Dít hebben we dus gemist op Roadburn. Gelukkig hebben we nu deze opname van eerder deze week tijdens de (inmiddels bekende) Isolation Sessions. En koop het album op bandcamp. Vinden ze vast heel tof.

line

Waarom komt The Young Gods tegenwoordig zo weinig in het nieuws? De Zwitserse (post)industrialband bestaat sinds 1985 en maakte een uitstekende plaat vorig jaar, vond ik. Dit is een echt geweldige opname van de band met dat materiaal. Dat had ik graag ook live gezien. Maar goed. Dat is het voordeel van video.

line

Een van de gaafste nummers van vorig jaar, door een piepjonge band uit Engeland: Black Country, New Road. Stonden vorig jaar op het Valkhof Festival. Daarover schreef ik: Bands als Neutral Milk Hotel en Ought worden wel genoemd, maar naast wat meer post-punk-achtige stukken schakelen ze ook in andere versnellingen … Met name de wat gekke tempo- on genrewisselingen zijn een beetje vreemd, maar heel lekker. Video hieronder is een sessie op Eurosonic. Ben benieuwd naar een debuutalbum.

line

Bovenstaande band trad wel eens op met het Japanse Bo Bingen geloof ik, een vierkoppig noise/psych-rock monster, dat soms ook wat flauwe psychpop deuntjes opdreunt maar geweldig uit de bocht kan vliegen. Een van de meest briljante optredens op Lowlands ook, in mijn herinnering, ik liep nog een uur na te stuiteren na dat optreden. Dit nummer, “Daikaisei”, was (als ik me niet vergis) ook de ongelooflijke uitsmijter op het Valkhof Festival vorig jaar. Het nummer werd, zo schreef ik toen, lang uitgerekt tot een psychedelisch rock-epos van goddelijke proporties … De rest van de band kolkt mee in deze verschroeiende genotstoestand. Eindelijk ontstaat er ook een dikke mosh-pit voor het podium. Deze eindspurt is domweg indrukwekkend. Wat een band. 

line

Japanse rock-bands. Geweldig. Neem ook MONO, altijd goed voor een klassiek stukje hard/zacht-postrock, van ultieme sfeervulling tot bloedende oren. Vorig jaar op Roadburn eindelijk eens live gezien en eind vorig jaar stonden ze ook nog een keer in Doornroosje. Niet handig om dan je oordoppen te vergeten. Anyway, dit is een sfeervol stukje video, met gelijk een rondvlucht door IJsland. Mooie beelden, tof geluid.

line

Een stukje fijne sfeervolle post-rock kan er altijd wel in. Het Amerikaanse Caspian ook bijvoorbeeld. Heeft een nieuwe plaat uit sinds begin dit jaar (On Circles) en gaf vorige maand een optreden bij KEXP.

line

Over sfeervolle muziekjes gesproken… Iets meer elektronica en psych met Dallas Acid waar ik tot voor kort ook nog nooit van had gehoord. Het synth-trio komt uit Austin, texas en is geïnspireerd door seventies elektronische muziek uit Duitsland en Frankrijk, vroege minimalisme (geen idee wat dat eigenlijk is) en ambient. ‘Tangerine Dream, meet Current 93‘ schrijft iemand ergens. Nou lekker toch?

line

Ook sfeervol met meer pysch. Het geweldige Kairon; IRSE! Uit Finland. Met Niko Lehdontie die ook in (het fantastische) Oranssi Pazuzu zit, als ik dat goed heb. De band maakt zoiets als space-/post-/prog-/psychrock met kraut en shoegaze. Een bijzonder smakelijke mix van veel dingen die ik zo goed vind. Dit nieuwe nummer is wat rustiger eigenlijk, met een flinke lik hallucinerende psych, en komt van het aankomende album Polysomn. Een nummer dat Tame Impala eigenlijk had moeten maken, in plaats van de lome glitterballendisco van die band van tegenwoordig (haha).

line

Ook een fijne postrock-band, die zich goed ontwikkelt. Tides from Nebula, in 2011 nog in het voorprogramma van Riverside gezien, ook uit Polen. Op dit nummer “Dopamine” gooit de band er majestueuze synthesizers in, het doet wel wat denken aan de laatste twee albums van Gösta Berlings Saga, dat ook meer richting kraut ging. Fijn als zo’n band niet alleen van dat hele traditionele postrock werk uitbrengt (neem ook 65daysofstatic bijvoorbeeld). Hier een live sessie uit april van dat nummer.

line

Soms kom je bij toeval een lekker nummer tegen. Neem deze van het vijftallige Australische Turtle Skull. Psych en rock in sfeertoestand of in een heerlijk kolkende flow. Het past in één nummer. Toffe video ook met een energieke band in actie (tamboerijn FTW!). Eind augustus komt hun tweede langspeler uit.

line

Een van de leukere nieuwe metal-acts, vind ik, is Avatar, ontdekt op FortaRock en later in 2016 nog eens in Doornroosje gezien ook. Beetje cheesy, beetje fout, maar dat is Rammstein ook. Beetje extra gimmick of extra schmink en kleren uit de middeleeuwen. Of het zijn piraten? Uit Zweden. Morgenavond vanaf 22:00 een optreden van de band via de stream van European Metal Festival Alliance (kaartje voor drie dagen lang streams is maar 6,66 euro). Stom toevallig zie ik dat het nieuwe album vandaag uit is. Van dat album is dit “Colossus”.

line

Traditiegetrouw een klassiekertje als afsluiter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s