Weekplaat 22-26: Porcupine Tree – Closure / Continuation

Een nieuwe Porcupine Tree, dat kan eigenlijk niet ontbreken als weekplaat dit jaar. Na 2010 werd het stil rond de band van Steven Wilson, die daarna vooral solo (met band) actief in de spotlights stond. En toch was daar plotseling de terugkeer van Wilson, Richard Barbieri (op toetsen) en meesterdrummer Gavin Harrison, die de laatste jaren vooral actief was met King Crimson en The Pineapple Thief.

Opvallend is dan dat bassist Colin Edwin ontbreekt (Wilson zelf speelt hier bas), tussen 1993 en 2010 actief bij de band. Ook gitarist John Wesley (2002–2010) ontbreekt. Aan de andere kant was Porcupine Tree vanaf de start toch al een solo-project, opgericht door Wilson in 1987, rond zijn twintigste. Pas in 1994 werd de band gevormd, met Barbieri (ook bekend van de band Japan), Colin Edwin en Chris Maitland (drummer tot 2002). Closure/Continuation is dus de opvolger van The Incident-album uit 2009. Het lijkt al een eeuwigheid geleden. Tussendoor hebben we ons natuurlijk niet hoeven vervelen met de doorgaans uitstekende solo-albums en optredens van Wilson (met andere muzikanten), maar terug naar Porcupine Tree voelt als een trip down memory lane. Ja, daar begon de liefde voor het werk van Wilson. We moeten niet vergeten dat ook niet alle albums of songs legendarisch goed waren, maar alles overziend blijft het een groep met grote invloed op de huidige progrock en – terecht – een hoop aandacht van liefhebbers. Het vuurtje bleef ongemerkt branden in die tussentijd; Wilson en Harrison hebben sinds 2012 jamsessies met elkaar gehad en dat vormde de basis voor dit album. Kort gezegd worden fans niet teleurgesteld, de herkenbare Porcupine Tree-sound is er, al lijkt het uiteraard ook wel op het solo-werk van Wilson. “Harridan” zorgt voor de instant-verzadiging van alle honger, misschien wel het beste gelijk op het album en de meest opwindende. Met proggy bas, de ijle zang van Wilson, de droge roffeldrums van Harrison, met tintelende synths, frisse jams, gelikte riffs, spannend toetsenwerk en ritmische gymnastiek. Ook “Off the New Day” is erg herkenbaar als werk van Wilson, met melodieuze zang, melancholische sfeer en hier en daar een wat stevigere bite. Beetje zoet, maar wel met wat emotie en ziel. Dat ontbreekt juist in “Rats Return”, dat bij vlagen wel spannend is en zeker de sterkste riffs bevat, maar net wat te technisch aanvoelt. “Dignity” is dan weer wat zoet en gevoelig, met gelukkig wat extra body op het einde. “Herd Culling” is in de opzet ook wel prima, maar lijkt wat in de ontwikkeling te missen, met een wat eenzijdige basis en eenvoudig ‘Liar’-refreintje. “Walk the Plank” is een mooi zoethoudertje tussendoor. Formele afsluiter “Chimera´s Wreck” bevat wat aardige momenten, wat prima progressieve vondsten, wat aardige riffs, maar heeft een erg lange aanloop en die hoge stem van Wilson op driekwart van het nummer vind ik ook niks, maar goed. We zijn toch al aardig verzadigd. Drie extra tracks volgen op de Deluxe-edition. Beetje irritant vind ik de geld-jacht van Wilson met de vele versies en gelimiteerde oplages en boxen en weet ik veel wat meer. Voor die extra nummers mag je je portemonnee trekken, ze staan ook niet op de dubbelelpee. “Population Three” is de moeite wel waard, een goed prog-stuk zonder de zang van Wilson en dat is een prima keuze. “Never Have” begint met een mooi piano-intro en is een mooie song in de dop, maar niet uitzonderlijk verder. “Love in the Past Tense” als laatste bonus is een wat zoet symfonisch werkje met viooltjes en bijtjes, met een heel aardig instrumentaal tussenstuk. Alles bij elkaar wordt de honger echt wel goed gestild op dit album, de productie is uiteraard kristalhelder en er zijn genoeg geniet-momenten, al zakt het hier en daar wat in vergetelheid. Fijner ook dan het laatste solo-album The Future Bites, waar ik echt minder mee kon. Voor de fans is het een prima toevoeging op het hele oeuvre van Porcupine Tree en de heren maken zich met deze rentree er niet al te gemakkelijk vanaf, maar een echt meesterwerk is het nou ook weer niet geworden.

Check alle weekplaten van 2022 op Spotify  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s