Weekplaat 23-04: PLANK – Future of the Sea

Misschien ben ik een beetje autistisch, maar ik kan er best slecht tegen als ik niet weet hoe ik een bandnaam moet schrijven. Is het nu Plank (Facebook) of PLANK (Bandcamp) of Plank! (Spotify)? Misschien zou Plank? beter zijn dus. Enfin, dit is de derde langspeler van de band uit Manchester (via Todmorden). Soms heb ik ook wat last van een minder actief geheugen, maar mijn eigen site bewijst dat ik (het tweede album) Hivemind leuk vond in 2014 en daarom staat het sindsdien op mijn radar (via het Last.fm-geheugen).


Frontman David Rowe wilde altijd al drie albums maken geïnspireerd door de natuur. Future of the Sea is die derde en gaat over (de bedreiging) van de oceaan door de mens, zie ook het hoesje met een post-apocalyptische stad onderwater, een illustratie van Jake Blanchard. Nou ja, er wordt niet gezongen, dus dat moet je maar even met een fantasievol korreltje zout nemen. Muzikaal gezien is het naar eigen zeggen ‘another exploration into odd time signatures and traditional rock instruments alongside synths and electronics’. Dat kan ik gaan vertalen, maar je spreekt vast goed Engels. Ja, ik hou wel van dit soort kraut-/math-/progrock. Zelf haalt de band referenties aan als Pink Floyd (rond Meddle), Camel, filmmuziek van John Carpenter of Vangelis, Harmonia (jaren zeventig), King Crimson (jaren tachtig) en Tortoise. Diverse genres worden dus aangestipt en daarmee maken ze niet direct een hele eigen(zinnige) vernieuwende sound, maar PLANK slaat de plank ook weer niet mis (haha). Zeker niet. Nummers als “Dead Zone” en “Red Tide” beginnen opvallend met dikkere synths, in andere nummers verdwijnt het meer als omlijsting naar de achtergrond. Denk ook aan Riverside op nummers als “Three Seascapes” en “Red Tide”. “Volta Do Mar” is meer van het math-rock-soort, terwijl het album over het algemeen verder post-progressief klinkt. Meer dan kraut in mijn beleving. “Breaking Waves” is een wat rustigere, omzichtige reeks aan elkaar geplakte songs, met zo hier en daar ook wat stoner-achtige golven. Gelukkig wordt dat in Part 6 nog even afgetopt met een snellere speedboot, zodat we met een gebalde vuist afscheid nemen. Future of the Sea is gewoon lekker hap-slik-weg.

Check alle weekplaten van 2023 op Spotify  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s