Gezien: Kaat Van Stralen, Merleyn, Nijmegen

Mogelijk het laatste concert van het jaar en de laatste in een (zoals gebruikelijk) drukke reeks in het najaar: Kaat Van Stralen. Ze overtuigde al op het Valkhof Festival dit jaar met haar innemende persoonlijkheid, waarmee ze bij onze zuiderburen al indruk maakte bij ‘De slimste mens’. Kaat Van Stralen groeit samen met haar band mooi door en terecht. Merleyn is uitverkocht, maar het voelt gelukkig niet overdreven druk.

Achterop het podium zien we een doek met twee rupsen, verwijzend naar de nieuwe EP Vieze Vlinder. Vandaag is het concert er dan ook een in de reeks EP-release shows en horen we alle nummers langskomen, startend met “Hoe wil je me?”. Lijf en ledematen worden letterlijk verder losgeschud met het fijn meezingbare “Aerobics” (‘Maar mijn favoriete bezigheid is… Baywatch aerobics, aerobics!’). De nog jonge band (met Melvin Slabbinck op drums, Anton Robberechts op gitaar en Faust De Vigelaere op bas) speelt fris en gedreven en gooit er gelijk de nodige soul en funk in, wat het een lekkere flow geeft. Niet alleen (fijn dansbare) punk dus, zo valt me toch echt op vandaag, maar ook funk, soul, alt-pop, kleinkunst, indie, rock. Referenties zijn er wel naar Wende, Sophie Straat, Amyl & The Sniffers, Wet Leg en Fiona Apple. Het randje punk doet ook wel denken aan de Belgische Maria Iskariot (volgend jaar op ditzelfde podium te zien). En met die fijne en leuke teksten heeft het soms ook een Spinvis-vibe, uiteraard komt die prima cover langs (“Tingeltangel Hersenpan”), waarbij Van Stralen nog opmerkt dat ze zelf ook niet weet waar het over gaat, maar dat ze de teksten wel beter onthoudt vanavond dan haar eigen teksten. Die cover is wat sneller en scherper nog dan het origineel en opzwepend genoeg om de zaal wat harder te laten dansen, zoals regelmatig gebeurt vanavond. Bij die andere cover van Merol (ja, die ja) als eerste in de toegift explodeert de zaal ook, het nummer vind ik wat beter gebracht dan het origineel, maar wellicht vind ik de band ook gewoon veel leuker. Anyway, ze heeft die covers ook niet nodig, maar het vult het repertoire wel mooi aan. De veertien eigen nummers zijn grotendeels sterk genoeg om de set te dragen, met de nodige hits. Zo vind ik “Vieze Vlinder” sterk, net zoals “Ik Weet Hoe Het Werkt” als dansbare afsluiter van de set. Alsof de band het al vele jaren zo speelt en met een speels gemak de zaal om de vingers windt. Knap dat er ook genoeg plek is voor verdieping met wat rustigere nummers; ergens kruipt Van Stralen zelf achter de piano. Nummers die haar persoonlijk raken en dat voel je als publiek. Toch is het wel fijn als de boel daarna weer wat meer los gegooid wordt, daar excelleert de band toch het meest denk ik. Van die aanstekelijke meezingers, zoals ook de uitsmijter van de avond (uiteraard); “Stop met wenen”, waarmee ze begin dit jaar de talentenjacht ‘De nieuwe lichting’ op Studio Brussel won. Knap van zo’n jonge band om een strakke eigen show neer te zetten, met de leuke theatrale presentatie van Van Stralen zelf als absolute blikvanger.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven