Gezien: Maria Iskariot, Merleyn, Nijmegen

Jonge mensen grijpen weer terug naar de punk en de postpunk. Een revival, zo zei Walter Hoeijmakers afgelopen zondag in X-Rated op de concertzender tijdens een Roadburn-special. Jongeren geven er een nieuwe jeugdige energie aan, hun eigen vorm van opstand en rebellie. De grote man en creatief directeur van dat festival heeft natuurlijk gelijk. Hier ging het over de band Industry, dat denk ik goed past bij Roadburn. Maria Iskariot is niet direct een band die je snel op dat festival zult zien, maar wel een band uit de lichting punk van de nieuwe generatie. Goed om te zien dat gitaarmuziek nog zo leeft onder de jongeren.

En daar komen ook wel ouderen op af in de ram uitverkochte zaal van Merleyn. Ik moet dan altijd ook een beetje denken aan Kaat Van Stralen, ook zo’n jonge band uit België met het hart op de juiste plaats, female fronted, Nederlandstalig, en allebei eerder te zien geweest op het Valkhof Festival hier in Nijmegen. Maria Iskariot was in 2024 de winnaar van Humo’s Rock Rally, Kaat van Straalen won in 2025 de Studio Brussel muziekwedstrijd “De Nieuwe Lichting”. En allebei hebben ze een punky attitude, al is Maria Iskariot meer doorsnee punk dan Kaat Van Stralen, dat ook meer richting funk, soul en pop schakelt. In die zin heeft die band wat meer finesse voor mijn smaak, maar een avondje ongecompliceerd doorraggen kan ook best fijn zijn. Zangeres Helena Cazaerck, gitariste Loeke Vanhoutteghem, bassiste Amanda Barbossa en drummer Sybe Versluys zijn speels en oprecht, openhartig en optimistisch, en zoeken leuk verbinding met het publiek. Nee, heel politiek zijn hun teksten niet, zo geven ze zelf toe vanavond, behalve bij “Wereldwaan¨ (als ik dat goed heb onthouden). Sowieso kun je voor veel geld al je problemen aan ze voorleggen na afloop, zo grappen ze. Ze hebben overal een oplossing voor. ‘Met de maagd Maria en de verrader Judas Iskariot is Maria Iskariot bewust een bandnaam die de tegenstrijdigheid van goed en kwaad combineert’. De band klinkt goed kwaad zou je kunnen zeggen. In het begin grommen de gitaren nog niet zo hard in de geluidsmix, waardoor de drums en bas relatief de boventoon voeren, maar gelukkig draait dat dan nog wel bij. Het is niet super complex allemaal, maar wel lekker gedaan, met een excellerende Sybe Versluy op drums. Die geeft er een goede klap op. Of we onze spierballen hebben ingesmeerd, vraagt Helena Cazaerck, opdat we haar goed kunnen dragen als ze even later aan het crowdsurfen slaat. Teksten lijken niet heel diepgaand, maar misschien bedriegt dat de schijn, want Cazaerck bezit een masterdiploma in de wijsbegeerte, zo lezen we bij Humo. Je kunt lekker meeblèren met nummers als “Dat vind ik lekker”, een cover van Gorki overigens. Tof is ook de aankleding op het podium, met zes ogen op het podium met kleine videoprojecties. Loeke Vanhoutteghem heeft er ook lol in om met het publiek te spreken en moedigt iedereen aan om met familie en vrienden de dag erna naar Groningen af te reizen, de laatste van een lange reeks. Oh wacht, die is al uitverkocht? Sorry! De jeugdige energie werkt aanstekelijk, en het publiek smeekt om een toegift. Zeldzaam dat de band daadwerkelijk afgaat en weer terugkomt, dat is nog niet makkelijk hier, want je moet dan een volgepakte zaal door. Maar ze komen daadwerkelijk terug voor nog een laatste nummer. Iets meer dan een uurtje om de zegetocht van dit soort nieuwe gitaarbands te onderstrepen. Maria Iskariot schiet hard in die kruising.

1 gedachte over “Gezien: Maria Iskariot, Merleyn, Nijmegen”

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven