Ik heb de neiging om vooral wat minder bekende dingen te willen bespreken, want is het niet gewoon interessanter om nieuwe ontdekkingen in de etalage te zetten? BLKE, een band uit Berlijn met wortels in de Londense undergroundscene, past verrassend goed achter Harvey Rushmore & the Octopus, al is het donkerder, dreigender en massiever.
De muziek drijft voort op drones en kraut-ritmes in een hallucinerende psychedelische mix van noise en effecten, met soms die opvallende diepdonkere graf-zang met roggel-echo’s van Jakob Buraczewski. Denk ook aan shoegaze en post-punk ergens (althans, dat noemen ze zelf ook op Bandcamp) en aan een mix van bands als A Place To Bury Strangers, Can, Neu!, Swans, Spacemen 3 en The Oscillation, of iets in die (kwel)geest. Michael Drummer (op drums) kennen we trouwens als kernlid van Camera en ook Steffen Kahles (gitaar, synths) speelde in die band. Het album is als geheel wel sterk, waarbij zelfs het lomere werk je meetrekt in het moeras, met lang aanhoudende tonen. Dat wordt nergens echt saai, het stuurt je met scherp gitaarwerk en gedreven motorik-ritmes naar de ondergang. En als het dan wat sneller gaat, zoals op “Satellite”, geeft dat gelijk een lekker headbang-effect. Hier zou ik ook wel eens live in willen verzuipen.