Zo ga je anderhalve maand niet naar een concert en zo ga je twee dagen achter elkaar. Die zomerpauze was wel welkom, want druk zat met andere dingen, maar de eerste dag met Angine de Poitrine gaf wel weer genoeg energie. Sowieso even lekker om je hoofd uit te laten. Twee fijne bands vanavond in Merleyn, beiden uit België. Niet zelden komen daar goede bands vandaan in iets obscuurdere gitaar-genres. Ze weten toch altijd wel weer iets bijzonders toe te voegen. Extra umami in je voedsel…
Ik ben een beetje laat en sta echt net een half minuutje in de achterzaal als 30,000 Monkies al begint. Het viertal uit Beringen (het Belgische Limburg) werd opgericht in 2011 en stond al eerder op festivals als Rock Herk en Incubate. Ik was de band eigenlijk alweer vergeten (foei toch), maar in 2019 had ik het nummer “Cluck Me Up” nog in de top 50 van dat jaar gezet blijkbaar. Edit: een paar dagen later zie ik dat ik ze zelfs al eerder live zag op Soulcrusher 2019, nou moe! Ze gaan gelijk massief van start, met een flink stevig en luid potje post-metal, doom, sludge, noise en alles wat er op lijkt. Volgens de verhalen wordt het wel eens vergeleken met bands als Unsane, Harvey Milk en Big Business. Geen idee, zou kunnen. Best vet en stevig, waarbij de bas net wat te hard staat bij de eerste nummers, maar verder is het vooral goed doorbeuken en headbangen. En het is echt niet alleen dat doorzagen wat de heren heerlijk kunnen, maar hier en daar stoppen ze er ook goede intermezzo’s en aardige vondsten in de composities, zoals wat onverwachte ritmewisselingen, een likje prog of wat Philip Glass-achtige gitaarpatroonjes door de gitarist op links (voor de kijkers). Het is dus niet altijd voorspelbaar, of juist wel, maar dan is het hynotisch door blijven zagen met zware riffs, totdat je het niet meer leuk vindt. Maar het blijft fijn. En dat is een goed teken. Of je het nu moet schrijven als 30,000 Monkies, 30.000 Monkies, 30000 monkies of 3((0)),((0))((0))((0)) M((O))NKIES.. Wat geeft het. Zo hoor ik noise en schreeuwwerk wel het liefste geloof ik.
Wyatt E. komt uit Luik, werd opgericht rond 2013-2015 en speelt (voornamelijk) instrumentale drone-, doom- en psychedelische metal met Arabische invloeden. Hun muziek draait om de mythen, religies, geschiedenis en landschappen van het oude Mesopotamië en het Nabije Oosten. Wel geinig om na Angine de Poitrine gisteren weer wat mystiek geklede figuren te zien, voor het gemak noem ik ze maar zwart geklede woestijnnomaden met plakbaarden, maar ik zal ze vast anders moeten omschrijven. En ze hebben ook van die grappige stemmetjes met effecten. Ze zijn vandaag weer met drie man sterk, net zoals op Soulcrusher vorig jaar, toen ze ook nog van die aparte drums op het grote podium hadden staan. Op oudere foto’s zie je ze ook wel met vijf nomaden bij elkaar, maar we trekken vandaag dus met drie man de woestijn in (samen met een halfvolle zaal ongeveer), met lange sfeervolle en met rijke drones omgeven rituele psych/doom. Ze weten de boel weer lekker lang door en uit elkaar te trekken waardoor veel nummers erg lang door blijven gaan in alle herhaling en in dezelfde toonsoorten, maar toch verveelt dat niet. Nummers zijn vooral van Zamāru ultu qereb ziqquratu Part 1 geloof ik toch, waarin de band (volgens het label) haar verkenning verdiept van het oude Babylon met een bijna mythische benadering door de ogen van de verbannen gevangenen uit Jeruzalem. Een conceptalbum dat het begin vormt van een groter werk rond tempels, rituelen en godheden uit het oude Mesopotamië, zo lees ik ergens. Het is weer een fijn ritueel, een imposante seance. Het geluid staat nog veel beter, voller en massiever dan toen op Soulcrusher, het is dan ook wel een stuk knusser hier. Als ik me niet vergis horen we als eerste het werkelijk magnifieke “qaqqari lā târi Part I” van die eerder genoemde plaat, wat een vroeg hoogtepunt oplevert, maar de rest van het uurtje vliegt ook voorbij in een hypnotische trip. ‘We write Music for Gods’ zo valt te lezen op hun Bandcamp-pagina en dit trekt je inderdaad naar hogere sferen. Heerlijk, domweg heerlijk dit. Meer van dit. MEER!
