Weekplaat 22-46: Oiseaux-Tempête – What On Earth (Que Diable)

Ik heb de indruk dat het Franse Oiseaux-Tempête wat onderschat is. Ik kende de band ook niet voordat ze op het programma verschenen van een avondje X Valkhof Festival 2021 ten tijden van de coronamaatregelen en zo. Daar was overigens ook de Franse hoofdact Slift, die daarna wel meer naamsbekendheid kreeg. Awel. Oiseaux-Tempête stond al …

Weekplaat 22-45: Japanese Television – Space Fruit Vineyard

Volgens hun eigen Instagram zijn ze 'UK's No.1 Space surf band', al is het volgens hun eigen Facebook juist 'UK's No.2' en op Twitter is het zelfs 'UK's No.7'. Grapjurken dus, die op hun debuutalbum Space Fruit Vineyard inderdaad een hele dosis surf brengen, maar dat combineren met psych, space en garage. De roots van …

Weekplaat 22-41: A.A. Williams – As The Moon Rests

Ik hou best veel van heavy bands met zwaar gitaargeluid, maar zoals we laatst op Soulcrusher ook weer veel zagen, wordt het vaak gepresenteerd met lelijke schreeuwzang. Meestal voegt het weinig of te weinig toe in mijn beleving, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Kwestie van smaak ook, maar ik zie zang als een extra instrument en dat …

Weekplaat 22-32: The Smile – A Light For Attracting Attention

Thom Yorke zagen we nog nooit zoveel lachen tijdens een optreden. Met The Smile. Blijkbaar had hij het naar zijn zin op Down the Rabbit Hole, dat hij oprecht een tof festival (b)leek te vinden. Het trio leek hier vooral vanuit het hart te spelen met spelplezier als basis en zonder enige restricties. Lekker jammen …