Lowlands 2016: tips

LL15iconTraditioneel wat tips voor Lowlands. Het wordt mijn zestiende keer alweer. Op rij. Dus dat is ook traditie. Muzikaal gezien niet het meest interessante festival (meer) in Nederland voor me, maar wel nog steeds een leuke en sfeervolle. Een reünie met oude bekenden. Het uit de grond gestampte dorp in de Flevopolder met muziek, theater, film, kunst, cultuur, educatie, wetenschap, grappen en grollen. Hier wat tips voor het vertier in de lage landen.
Lees verder “Lowlands 2016: tips”

Band van de week: Amplifier. Geluisterd: The Octopus.

Goed, ik vind Oceansize best een leuk bandje. En op Last.fm heb je dan altijd de optie om de “similar artists” op te vragen. Soms levert dat leuke ontdekkingen op in een vergelijkbaar genre. Soms zit het er ook wel behoorlijk naast. Bij Oceansize prijkt het Engelse Amplifier bovenaan. De band maakt zeker niet exact dezelfde muziek als Oceansize, maar het heeft hier en daar raakvlakken. Progressieve rock is misschien nog de beste omschrijving – zeker als je nummers zo lang duren. Maar zelf noemen ze het gewoon “rock” op hun MySpace pagina. Mij best.
Lees verder “Band van de week: Amplifier. Geluisterd: The Octopus.”

Band van de week: Maybeshewill

Het afgelopen jaar ben ik eens wat meer gaan grasduinen in een genre wat ze post-rock noemen (zie wikipedia). Natuurlijk is dit ook weer zo’n vaag genre waar je van alles onder kunt gooien, maar wat me opvalt is dat de bands die onder dat genre wordt geplaatst mij over het algemeen wel bevallen. Als je dan een beetje zwerft door sociale websites zoals Last.fm en de “similar artists” kom je met dit genre nog wel eens aardige bands tegen (zie hier). Denk aan Mogwai, Godspeed You! Black Emperor, 65daysofstatic, God Is An Astronaut, Mono, Caspian, Russian Circles, The Album Leaf en Explosions In The Sky.
Lees verder “Band van de week: Maybeshewill”

Band van de week: North Atlantic Oscillation

North Atlantic Oscillation - Grappling HooksIk lees nog steeds de recensies van albums in de OOR, hoewel er tegenwoordig prima online alternatieven zijn te vinden voor verstandig muzieknieuws (b.v. File Under). Tegenwoordig is het met Spotify vaak wat makkelijker om de muziek dan ook gelijk te beluisteren. Als het album er al op staat natuurlijk – anders moet je de reviews gewoon een paar weken later lezen. En dat doe ik ook – noodgedwongen door chronische leesachterstand. Ja, luisteren na het lezen. Dat is anders wel een gemis. Lees je een review – stel je er iets van voor – en dan klinkt het toch heel anders. Vooral positieve reviews wil ik dan ook graag horen. En vaak vind ik het album dan toch niet echt briljant. Frans Steensma schrijft fijne reviews over progrock bands in de OOR, en zodoende hecht ik veel waarde aan zijn mening. Ondanks dat ik niet alle progrock goed vind. Geef mij maar niet al te veel symfonisch geneuzel of te veel solo’s. North Atlantic Oscillation vind ik echt een leuke ontdekking n.a.v. de review in de OOR van het album Grappling Hooks.
Lees verder “Band van de week: North Atlantic Oscillation”

Band van de week: Krach

Als we het hebben over leuke nieuwe Nederlandse bandjes mag Krach eigenlijk niet ontbreken. Uit de regio Arnhem/Nijmegen. En niet te verwarren met de Duitse Krach. Beetje onhandig zo op Last.fm waar de twee bands dan maar samen op 1 pagina bivakkeren.  En in dat opzicht is het wel weer grappig dat de band uit Nederland “derkrach” heeft staan in het webadres van hun eigen site en die van MySpace.
Lees verder “Band van de week: Krach”

Band van de week: Villagers

Nog zo’n band dat op de stapel ligt van “leuke nieuwe ontdekkingen van dit jaar – en dat willen we best nog een keer live zien“. In mijn geval een tikkie opmerkelijk. Ik moet het doorgaans niet zo hebben van rustige muziek of kabbelende indie- of folkpop. Singer-songwriters vallen mij dan doorgaans wat tegen omdat het vaak net te braaf en te netjes is, zonder die treffende diepgang waar ik nu enthousiast van kan worden. Villagers vind ik een mooie uitzondering.
Lees verder “Band van de week: Villagers”

Band van de week: Tame Impala

Let je even niet op, loop je al weer kilometers achter met je blog. Zo heb ik wel een reeks aardige nieuwe bands op de pantoffel na al die zomerfestivals. Zo van die bands die je eigenlijk wel wilt zien als ze in de buurt zijn in het clubcircuit. Laat ik beginnen met één van de verrassingen van Lowlands: Tame Impala. Ze stonden ergens weggestopt op het Charlie podium tegelijk met The Specials. Mijn verwachtingen waren ongeveer net zo hoog gespannen als – pak ‘m beet – Surfer Blood. Maar die faalden jammerlijk in mijn opinie. Groot was het contrast met het strakke, ietwat nonchalante, heerlijke spel van Tame Impala. En die speelden naar het einde van de set gewoon het dak er af. Hippies zijn het!
Lees verder “Band van de week: Tame Impala”

Band van de week: And So I Watch You From Afar

And So I Watch You From Afar (of: ASIWYFA) komt uit Noord-Ierland en maakt een soort van instrumentale math postrock. Voornamelijk lekker opzwepend met een experimenteel karakter door de breaks en tempowisselingen. Door de OOR genoemd als de missing link tussen Mogwai, Battles en Dillinger Escape Plan. En daar voeg ik voor het gemak nog even God Is An Astronaut en 65daysofstatic toe.
Lees verder “Band van de week: And So I Watch You From Afar”

Band van de week: Pure Reason Revolution

Nog zo’n apart bandje. Het Britse Pure Reason Revolution. Progressive rock, in de lijn van Porcupine Tree, Amplifier, The Pineapple Thief, Demians… Met invloeden van Pink Floyd en psychedelische rock. Althans… het debuutalbum The Dark Third in 2007 was een fijn atmosferisch en soms stevig prog album waar met name de samenzang opviel tussen zanger / gitarist / songschrijver Jon Courtney en zangeres / bassiste Chloe Alper. Het vorig jaar verschenen Amor Vincit Omnia (“Liefde overwint alles”) was toch bij (grote) vlagen ineens behoorlijk andere koek.
Lees verder “Band van de week: Pure Reason Revolution”