Gezien: Hockey Dad, Merleyn, Nijmegen

DSC07613Door een spontane actie sta ik ineens in Merleyn in Nijmegen voor een optreden van Hockey Dad, al weer een flink tijdje terug trouwens (24 mei). Ik denk niet dat de Australische band door heeft dat ik mensen uit Spanje, Frankrijk en Israël heb meegenomen en dat de band onderdeel vormt van mijn bewijs dat er in mijn thuisstad zoveel lekkers wordt geprogrammeerd door Doornroosje. Zelfs op een doordeweekse dinsdagavond. Een internationaal georiënteerde thuiswedstrijd dus. Want fijne muziek kent geen grenzen.
Lees verder “Gezien: Hockey Dad, Merleyn, Nijmegen”

Gezien: Anna von Hausswolff, Doornroosje, Nijmegen

DSC07421Anna von Hausswolff blijft toch een eigenzinnige zangeres, soms omschreven als een singer-songwriter, maar dan wel eentje die veel meer zou passen op het Roadburn-festival (daar zou ze een keer met haar band geboekt moeten worden natuurlijk) dan op een doorsnee festival (ik noem geen namen). De Zweedse combineert dan ook wel gaaf haar kenmerkende, zuivere, hoge zang met drones en kerkorgel-doom. Of zoiets.
Lees verder “Gezien: Anna von Hausswolff, Doornroosje, Nijmegen”

Gezien: Soulfy, Doornroosje, Nijmegen

DSC06218Vorige week donderdag was er in Doornroosje weer eens een ouderwets avondje metal, georganiseerd in samenwerking met FortaRock. Hoewel het genre me niet altijd (meer) kan boeien in een redelijk standaard vorm – het is maar waar je van houdt natuurlijk ook – had ik toch wel weer zin in zo’n avondje metaal. Het Braziliaanse Soulfly, opgericht in 1997, heb ik destijds met name gevolgd vanwege frontman – en oprichter – Max Cavalera, toen vooral ook bekend van Sepultura, waarmee hij in 1996 het succesalbum Roots maakte, om het jaar daarna de band te verlaten. Sepultura zelf bestaat nog steeds overigens. In die tijd was dat album een goede vertegenwoordiger van mijn ‘harde kant’. Dus ja, van dit soort ‘tribalmetal’ hield ik wel van. En nog steeds eigenlijk. De eerste paar albums van Soulfly heb ik nog regelmatig gedraaid om de band daarna behoorlijk uit het oog te verliezen. Echt opzienbarend vond ik het ook allemaal niet meer wat ze maakten denk ik – vooral meer van hetzelfde – maar als de imposante en wereldberoemde brulboei op fietsafstand te zien is, dan – eh – fiets ik daarvoor graag even om.
Lees verder “Gezien: Soulfy, Doornroosje, Nijmegen”