Waarschijnlijk is het voor mij het laatste concert in een lekker vol jaar 2019. Het is gelijk ook een band die al langer op mijn bucketlist stond, maar tot nu toe altijd had gemist op de een of andere manier. Om de schade maar eens in te halen zie ik ze dit jaar drie keer.
Gezien: MONO, Doornroosje, Nijmegen Lees bericht »
Het Noorse Shining (niet te verwarren met de Zweedse) volg ik met ruime interesse sinds dat overdonderende optreden op de Voerweg op de-Affaire (tegenwoordig Valkhof festival) in 2010. De heren spelen zoiets als industrial noise/math/jazz-metal, en het woord dat daarbij altijd in mij opkomt is ‘schuimbekkend’. Complex indrukkwekkend in elk geval. Na het baanbrekende ‘Blackjazz’-album
Gezien: Shining (NO), Doornroosje, Nijmegen Lees bericht »
Wat zit er toch in dat rozenwater van Doornroosje? In het najaar lijk ik altijd een strippenkaart aan optredens af te moeten werken. Gaat vanzelf. Ongetwijfeld boekt het poppodium in het najaar gewoon de lekkerste bands van het afgelopen festivaljaar. Maar uiteraard hengelen ze ook regelmatig uitstekend nieuw en oud talent naar binnen. Misschien dat bands graag
Gezien: White Denim, Doornroosje, Nijmegen Lees bericht »
Afgelopen vrijdagavond in Merleyn stond The Horse Company op het menu. Geen rund. Ja ja, ik weet het, flauwe grap, maar wel een lekker gerecht op voorhand dus. Ik vond dat nieuwe album “Calypso” toch ook wel een prettige toevoeging aan de Nederlandse muziekgeschiedenis, al vind ik het in dit genre niet altijd makkelijk te omschrijven
Gezien: The Horse Company, Merleyn, Nijmegen Lees bericht »