Gezien: Shining (NO), Doornroosje, Nijmegen

DSC00652Het Noorse Shining (niet te verwarren met de Zweedse) volg ik met ruime interesse sinds dat overdonderende optreden op de Voerweg op de-Affaire (tegenwoordig Valkhof festival) in 2010. De heren spelen zoiets als industrial noise/math/jazz-metal, en het woord dat daarbij altijd in mij opkomt is ‘schuimbekkend’. Complex indrukkwekkend in elk geval. Na het baanbrekende ‘Blackjazz’-album uit 2010 zijn we inmiddels al weer bijna toe aan het derde album daarna, en de kleine zaal van Doornroosje staat zaterdagavond gezellig gevuld (zeker niet heel vol) af te wachten wat het voor nieuw spul is. Je weet het met de heren maar nooit. Het wat oudere werk zal toch wel weer aanvoelen als een fijne mokerslag.
Lees verder “Gezien: Shining (NO), Doornroosje, Nijmegen”

Gezien: White Denim, Doornroosje, Nijmegen

dsc07155Wat zit er toch in dat rozenwater van Doornroosje? In het najaar lijk ik altijd een strippenkaart aan optredens af te moeten werken. Gaat vanzelf. Ongetwijfeld boekt het poppodium in het najaar gewoon de lekkerste bands van het afgelopen festivaljaar. Maar uiteraard hengelen ze ook regelmatig uitstekend nieuw en oud talent naar binnen. Misschien dat bands graag touren in het najaar. Wat vet kweken voor de winter. Ik vind het niet erg. En ik vind het ook niet erg als White Denim weer eens een keer terugkomt na een eerder optreden in 2012 in het oude pand, en in 2013 op het Valkhof Festival. Bij dat laatste optreden werd er nog echt de stekker uitgetrokken in mijn herinnering, midden in een magnifieke jam van de band. Tijd op. Geen vergunning voor verlenging. De revanche vanavond in Doornroosje.
Lees verder “Gezien: White Denim, Doornroosje, Nijmegen”

Gezien: The Horse Company, Merleyn, Nijmegen

DSC00839-iconAfgelopen vrijdagavond in Merleyn stond The Horse Company op het menu. Geen rund. Ja ja, ik weet het, flauwe grap, maar wel een lekker gerecht op voorhand dus. Ik vond dat nieuwe album “Calypso” toch ook wel een prettige toevoeging aan de Nederlandse muziekgeschiedenis, al vind ik het in dit genre niet altijd makkelijk te omschrijven waarom dat dan precies is.  “Het Nederlandse antwoord op Wilco en My Morning Jacket”, lees ik ergens. Of schuif het onder indierock met shoegaze invloeden, roots/Americana, of folk? Nou ja, zelf omschrijven ze het als: “Aan ons geluid kun je horen dat we een brede smaak hebben. Country, rock, new wave, shoegaze, indie, pop, punk, Americana en classic rock. Het vloeit allemaal door elkaar. Over muziek moet je verder niet al te veel nadenken. Dat moet je laten gebeuren.”
Lees verder “Gezien: The Horse Company, Merleyn, Nijmegen”