Oceansize is niet meer

“Dear Friends, We regret to inform you that Oceansize has split up. An explanation for this occurrence is neither forthcoming or indeed necessary. All that remains is to say THANK YOU for being there for us. It’s been a very eventful and life-affirming 12 years. We’ll miss you..” via de Facebook pagina. Zelfde tekst op de website. Pardon? Waar komt dit nu ineens vandaan? En waarom leg je niet even uit aan de fans waarom je er mee stopt. Ik had toch echt goede herinneringen aan de band. Die eerste keer op Lowlands. In de bovenzaal van Paradiso. In Doornroosje. In W2 in Den Bosch. Nog een keer in Doornroosje. Die prachtige songs. Die lekkere hard-zacht combinaties – in het gebied van prog en post-rock. Die fantastische drummer. Die charismatische zanger.
Lees verder “Oceansize is niet meer”

Gezien: Oceansize, Doornroosje, Nijmegen

Effe tellen. Ja het zal iets van de vijfde keer zijn geweest. Oceansize blijft toch een lekkere live-band om te zien. Te ruiken. Te proeven. Te ondergaan. Het nieuwe album Self Preserved While The Bodies Float Up van de vijf heren is vrij aangenaam, ondanks de wat kabbelende momentjes. Er staan toch echt weer een handvol prima nummers op die goed in elkaar zitten en zo heerlijk – eh – Oceansize zijn. Misschien is het niet zo´n klassieker als Effloresce of Everyone Into Position, maar het biedt wel weer extra lekker voer voor een prettig concertje. Ditmaal weer eens dicht bij huis in Doornroosje in Nijmegen, waar ze in 2007 ook al eens stonden. En dat was toen niet hun beste concert aldus frontman / zanger / gitarist Mike Vennart (horen we deze avond). Ze hadden destijds Indiaas gegeten dat viel niet zo lekker. Of zoiets…
Lees verder “Gezien: Oceansize, Doornroosje, Nijmegen”

Geluisterd: Oceansize – Self Preserved While The Bodies Float Up

Toen ik de hoes zag van de nieuwe Oceansize gingen mijn wenkbrauwen vanzelf omhoog. Wat zien we hier nu? Het naakte lichaam van mevrouw Weerwolf? Er zit vast een logisch verhaal achter. Maar ik nomineer het voor de lelijkste hoes van het jaar. Self Preserved While The Bodies Float Up is het vierde volledige album van de 5 mannen uit Manchester. Het album kenmerkt zich door kortere nummers dan op het vorige album Frames, wat soms wel wat te langdradig gebrei bevatte wat mij betreft. Te veel rond hetzelfde thema. Maar dat vorige album kenmerkte zich ook door het typische effect van “je moet het vaker luisteren om het te waarderen“. Vandaar toch maar een flink aantal keren beluisterd voordat ik er echt  iets over roep. En het is een behoorlijk aardig plaatje geworden met de typische ingrediënten van Oceansize. Denk aan post-rock /progressive rock, tempo-breaks, af en toe stevige gitaarriffs, prima samenzang en uitgebreide sfeervolle nummers.
Lees verder “Geluisterd: Oceansize – Self Preserved While The Bodies Float Up”

Gezien: Oceansize, W2, Den Bosch

Donderdagavond was de sfeervolle zaal van W2 in Den Bosch het decor voor een optreden van Oceansize. De vijf mannen uit Manchester bestaan al weer meer dan tien jaar en gaven voor die gelegenheid een mooie box uit: Feed to Feed, met 3 DVD’s van een recente live vertolking van hun drie albums en 4 CD’s. Met de recent uitgebrachte EP Home & Minor brak Oceansize met de traditie van spannende en/of knallende progrock en postrock.
Lees verder “Gezien: Oceansize, W2, Den Bosch”

Band van de week: Oceansize

oceansizeOceansize is opgericht in 1998 en bestaat uit 5 man, afkomstig uit Manchester, Engeland. Ze spelen progressive rock, post-rock, alternative rock. Volgens de Nederlandse wikipedia zijn hun voornaamste invloeden The Cardiacs, Nine Inch Nails, Janes Addiction, Mike Patton, The Beach Boys, Black Sabbath, Can, Tool en Tortoise. Hun ‘sound’ wordt vergeleken met die van Pink Floyd, Mogwai en My Bloody Valentine. De noemer progressieve rock wordt dan ook gebruikt om de wijde variëteit, complexe structuren en gelaagdheid van hun nummers te vatten, gaande van sfeervolle soundscape-achtige ballades tot heavy metal met zware distortion.
Lees verder “Band van de week: Oceansize”