Gezien: Opeth, TivoliVredenburg, Utrecht

DSC08203Het was even de vraag of het jaarlijkse uitje naar Opeth nog wel plaats zou gaan vinden. Mijn favoriete Zweden komen elk jaar wel ergens in het land langs, maar het optreden op Into The Grave in augustus in Leeuwarden was me te ver weg en praktisch niet echt haalbaar, hoewel er op dat extra dagje festival geen entree werd geheven. Maar goed, dan heb je nog wel reis- en verblijfkosten. Het was dus een gokje dat Opeth toch nog wel een najaarstournee zou doen naar aanleiding van de laatste plaat In Cauda Venenum. En jawel. Na het optreden op Into the Grave werd bekend dat de Zweden dit jaar naar TivoliVredenburg zouden komen, waar ze overigens ook al eens in 2015 stonden naar aanleiding van hun 25-jarig jubileum. Zo’n lang en uitgebreid optreden als toen wordt het dit jaar niet in Utrecht, maar er is wel ruimte voor een meer diverse en langere set (bijna twee uur of zo) dan op zo’n festival, met daarbij ook wat nieuwe nummers van het album. Voor het eerst (dat ik me kan herinneren) hebben ze ook echt een opvallend goede lichtshow bij zich.
Lees verder “Gezien: Opeth, TivoliVredenburg, Utrecht”

Gezien: Opeth, 013, Tilburg

dsc07516Opeth zien is een jaarlijkse routine, de Zweden komen elk jaar wel een keer langs en aangezien het zo’n beetje m’n favoriete band is dan zorg ik wel dat ik daar bij ben. Vorig jaar was er een speciale jubileumshow ter ere van hun 25-jarig bestaan in TivoliVredenburg. Een jaar eerder was de band al groot genoeg om de HMH te vullen. Verder waren er afgelopen jaren nog optredens op festivals als RoadburnFortaRock en Distortion in Eindhoven.
Lees verder “Gezien: Opeth, 013, Tilburg”

Gezien Opeth, TivoliVredenburg, Utrecht

DSC05421Inmiddels bijna een week geleden, maar daarom was het nog niet minder briljant. Mijn geliefde Opeth in die oude zaal van TivoliVredenburg in Utrecht. Het is ook een vaste prik inmiddels om Opeth jaarlijks te zien (b.v. 20092010, 2011, 2012, 2013, 2014), samen met die andere favoriete band Motorpsycho (b.v. 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015). Normaal wordt Opeth wel overklast door Motorpsycho als je puur kijkt naar de lengte van een concert, maar hier in Utrecht op een doodnormale doordeweekse avond staan de Zweedse heren dit keer wel een uurtje of drie fantastisch te zwoegen op hun eigen materiaal. Omdat ze 25 jaar bestaan. En dat mag gevierd worden…
Lees verder “Gezien Opeth, TivoliVredenburg, Utrecht”

Gezien: Opeth, Heineken Music Hall, Amsterdam

P1340630Mooi man. Na een drukke werkweek in je nette kloffie op de fiets stappen en de trein pakken naar Amsterdam Bijlmer ArenA, op weg naar je favoriete band. Geen beter begin van het weekend. Nee, geen Linkin Park in de Ziggodome maar Opeth vanavond in de Heineken Music Hall. En nee, Mikael Åkerfeldt – frontman van de Zweedse band – heeft het fout vanavond als hij aangeeft dat hij hier eerder stond met Dream Theater. Die ‘progressive nation’-tour was wel degelijk in Ahoy in Rotterdam, zie mijn verslag van toen hier. Nee, ze stonden wel eerder in Amsterdam, maar dat was in de Melkweg ooit (in mijn herinnering) want daar stonden ze in 2008. Daar had ik ook een kaartje voor, maar dat feest ging toen helaas niet door. Maar ik heb geen klagen. Ik heb de band al gruwelijk vaak gezien in Nederland (en een keer in Essen) en dat ook regelmatig beschreven op deze blog, dus ik zal niet alles herhalen en het een beetje kort proberen te houden. Ik krijg klachten van mijn familie dat mijn verhalen te lang zijn, haha.
Lees verder “Gezien: Opeth, Heineken Music Hall, Amsterdam”

The Road To Roadburn 2014 (1)

Opeth_RoadburnHet moest er dus toch maar een keer van komen. Al een paar jaar kijk ik jaloers achterom naar het Roadburn-festival, dat plaatsvindt in en rondom 013 in Tilburg. Steeds vaker zag ik achteraf dat daar bands hadden gestaan die ik eigenlijk ook wel had willen zien. Steeds vaker wilde ik ook graag dat dat soort bands wat vaker werden geboekt op festivals als – pak ‘m beet – Rock Werchter, Lowlands, of het Valkhof Festival. Festivals waar ik zo’n beetje jaarlijks heen ga of ging. Zo af en toe kwamen er dan wel van dat soort bands langs in het clubcircuit, maar als de programmering van een festival er altijd zo interessant uitziet… Als het gras bij de buren er altijd zo groen uitziet… Tja, dan moet je  eigenlijk niet zeuren en er gewoon maar eens een keertje heen gaan, of niet dan?
Lees verder “The Road To Roadburn 2014 (1)”

Gezien: Distortion festival, Klokgebouw, Eindhoven

Distortion_OpethDistortion is eigenlijk een soort verlenging van Speedfest, het jaarlijkse (sinds 2006) hardrock/metal-feestje van Peter Pan Speedrock en kornuiten.  Maar ik weet even niet zeker of het ook echt dezelfde organisatie betreft. Dit jaar is er voor het eerst dus een soort zusterfestival, een dag later op dezelfde locatie als Speedfest: het Klokgebouw in Eindhoven. De entree is 35 Euro (exclusief servicekosten) voor het festival of 50 Euro in combinatie met Speedfest, en dan kun je het festival niet duur noemen. Nou ja, even afgezien van de 3×2,40 Euro dan die je bijvoorbeeld voor een broodje hamburger moet neerleggen. Speedfest zelf leek ons niet direct heel interessant (alhoewel daar wel goede bands stonden als Suicidal Tendencies, Monster Magnet en Graveyard), maar vooral dag twee leek ons een heerlijk programma, met o.a. The Devin Townsend Project, Death Angel, Meshuggah, Fear Factory en – als uitsmijter – onze geliefde helden uit Zweden: Opeth.
Lees verder “Gezien: Distortion festival, Klokgebouw, Eindhoven”

Geluisterd – Storm Corrosion – Storm Corrosion

Geen dikke gitaarriffs. Geen deathmetal. Geen metal. Geen stevige rock. Geen grunts. Geen opzwepend tempo. Geen stuwende beats en überhaupt weinig drums. Geen bombast of snelle wisselingen. Eigenlijk is er helemaal geen storm. Je kunt het maar alvast weten, want fans van Opeth en Porcupine Tree zouden het misschien wel kunnen verwachten in de samenwerking van de twee bevriende frontmannen in Storm Corrosion. Niks daarvan dus. Mikael Åkerfeldt maakte vorig jaar met Opeth al een gedurfde koerswijziging door op Heritage de metal opzichtig in te ruilen voor jaren zeventig progrock, iets waar Steven Wilson ook al zo’n gepassioneerd liefhebber van is. Met dit project gaan de twee heren nog een stapje verder.
Lees verder “Geluisterd – Storm Corrosion – Storm Corrosion”

Dat is het voordeel van video: Storm Corrosion – Drag Ropes

Storm Corrosion is het resultaat van de gedroomde samenwerking van twee grote helden: Mikael Åkerfeldt (Opeth, Bloodbath) en Steven Wilson (Porcupine Tree, no-man, Blackfield, Bass Communion). Ik heb er eigenlijk al eens eerder over geschreven, dus dat zal ik niet allemaal herhalen, maar nu is er daadwerkelijk beeld en geluid bij deze bijzondere samenwerking. Typisch Opeth en/of Porcupine Tree? Ja en nee. Aan de ene kant sijpelt er bekend sap vanuit de wortels naar deze vruchtbare boom, maar “Drag Ropes” laat ook horen hoe de heren samen een welhaast timide doch subtiel donker en vervreemdend schouwspel hebben gemaakt, met een opvallende rol voor de samenzang. De geest van een gezamenlijke voorliefde voor jaren zeventig progrock klinkt duidelijk door in dit eerste lange nummer van het binnenkort te verschijnen album. De videoclip toont ook maar weer eens aan hoe beeld en geluid in een geweldige innige omhelzing samen kunnen komen. Dit smaakt naar meer. Niet eens omdat ik ondertussen onherroepelijk bekeerd ben tot het heiligdom van Wilson en Åkerfeldt en het gevaar ontstaat van vooringenomenheid. Nee. Dit is een voorbode tot een van de meest bijzondere releases van het jaar.
Lees verder “Dat is het voordeel van video: Storm Corrosion – Drag Ropes”