Gezien: Shining (NO), Doornroosje, Nijmegen

DSC00652Het Noorse Shining (niet te verwarren met de Zweedse) volg ik met ruime interesse sinds dat overdonderende optreden op de Voerweg op de-Affaire (tegenwoordig Valkhof festival) in 2010. De heren spelen zoiets als industrial noise/math/jazz-metal, en het woord dat daarbij altijd in mij opkomt is ‘schuimbekkend’. Complex indrukkwekkend in elk geval. Na het baanbrekende ‘Blackjazz’-album uit 2010 zijn we inmiddels al weer bijna toe aan het derde album daarna, en de kleine zaal van Doornroosje staat zaterdagavond gezellig gevuld (zeker niet heel vol) af te wachten wat het voor nieuw spul is. Je weet het met de heren maar nooit. Het wat oudere werk zal toch wel weer aanvoelen als een fijne mokerslag.
Lees verder “Gezien: Shining (NO), Doornroosje, Nijmegen”

Gezien: Devin Townsend Project, TivoliVredenburg, Utrecht

DSC08599Een voorprogramma. Ik heb er een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant is het natuurlijk een extraatje bovenop het hoofdprogramma waar je (normaal gesproken) voor komt en waar je ook je geld aan hebt uitgegeven. Je mag het ‘cadeautje’ dan uitpakken zodra de act bekend wordt gemaakt. Zo voelt dat tenminste. Aan de andere kant… Niet zelden is de opmaat naar de hoofdact een of ander lokaal kutbandje, dat je de dag erna alweer glansrijk bent vergeten. De reden ook om zo’n blog als dit op te zetten trouwens, het gebeurt wel vaker dat ik een naam van een band denk te herkennen en dan blijk ik die gasten in een of ander suf voorprogrammaatje te hebben gezien. Vaak is het gewoon pure opvulling, om te voorkomen dat je na een uur/anderhalf uur al weer buiten staat. Slecht voor de drankomzet aan de bar. In dat soort gevallen kun je beter zo’n voorvertoning weglaten vind ik, zeker als het amateuristische prut is. Laat de hoofdact maar een fatsoenlijke set spelen. Kijk naar Motorpsycho, een van die zeldzame bands die gewoon minstens 2,5 uur doorjakkeren op zo’n avond. Dan heb je helemaal geen voorafje nodig. Maar soms is het wel een schot in de roos. Dan is de supportact een tweede hoofdact, of zelfs beter. Voor het voorprogramma van het (uitverkochte) concert van Devin Townsend Project in TivoliVredenburg in Utrecht werd ineens Shining aangekondigd. Potverdomme. Dat is bijna nog beter dan Hevy Devy himself. Dikke vette like!
Lees verder “Gezien: Devin Townsend Project, TivoliVredenburg, Utrecht”

Geluisterd: Shining – One One One

Shining-One_One_One_200Ik beleefde een leermomentje na een eerste luisterbeurt van het Noorse Shining. Blijkbaar heb ik de neiging om nieuwe albums omgekeerd evenredig kritisch te beluisteren als de mate van populariteit bij ondergetekende. De band heb ik hoog zitten, zeker na het overweldigende en grensverleggende Blackjazz uit 2010, maar in eerste instantie vond ik de nummers op One One One wat te kort, te songgericht, en het geheel leek ditmaal wel heel erg te zijn dichtgesmeerd. Het is maar wat je er van verwacht. Alsof topsporters altijd moeten winnen. Alsof Usain Bolt altijd onder de 9,75 seconden moet kunnen sprinten.
Lees verder “Geluisterd: Shining – One One One”

Gezien: Shining, Doornroosje, Nijmegen

Sommige muziek is niet bedoeld voor tere zieltjes die alleen houden van sfeervolle toegankelijke melodietjes en subtiele klanken. Sommige muziek is bedoeld voor het opwekken van je diepste dierlijke emoties en behoort gewoon bruut over je uitgestort te worden. Doornroosje in Nijmegen organiseerde onder de noemer Fortarock afgelopen woensdag een reis naar je primitieve gevoelens. Dead Neanderthals uit eigen land en Shining uit Noorwegen zorgden voor een avondje complexe grindore en jazzmetal met een hoofdrol voor de saxofoon. Schijnbaar onnavolgbaar. Voor de gemiddelde mens een avondje tyfustakketeringherrie. Voor de liefhebbers ultiem vermaak.
Lees verder “Gezien: Shining, Doornroosje, Nijmegen”

De 40 beste concerten van 2010

De eerste oliebollen zitten alweer achter de kiezen. Nog net even tijd om terug te blikken op de beste concerten van 2010. Toen ik deze bij elkaar aan het zoeken was, kwam ik tot zo’n 80 concerten. Dus ik heb de lijst nog aardig moeten kortwieken. Wat dubbele concerten er uit gegooid, want anders staat Opeth gewoon twee keer in de top vijf. En als ik de lijst zo zie was het een mooi jaar. Doornroosje is een mooie stamkroeg geworden, ik ben die losse concerten überhaupt steeds meer gaan waarderen. En festivals als Lowlands en de-Affaire blijken toch ook steeds weer mooie concerten op te leveren. En Rock Werchter is toch ook altijd fijn, van grote wereldbands tot kleinere talenten in de tent. Van alles wat. That’s the way, a-ha a-ha. I like it.
Lees verder “De 40 beste concerten van 2010”