Gezien: Sonic Whip 2024

Vaste prik in de agenda en misschien ook wel het leukste festival in ons eigen Nijmegen (naast het Valkhof Festival natuurlijk): Sonic Whip. In 2018 opgezet als een eendaags gebeuren in (alleen) de grote zaal van Doornroosje, inmiddels is dit dan de vijfde editie door de twee verloren edities in 2020 en 2021. U weet wel. Net zoals Soulcrusher is het tegenwoordig een tweedaags festival in de twee zalen, al had Soulcrusher er vorig jaar ook nog het café bij betrokken. Ook dit keer (in hetzelfde weekend als Desertfest Oslo trouwens) met een geweldig programma voor woestijnzandvretende fijnproevers, in – pak ‘m beet – de categorie psych/kraut/space/doom/stoner. Opvallend is hoeveel fijne bekende en onbekende bands in de kleine paarse zaal zijn neergezet, in de grote zaal staan er relatief wat minder interessante bands geprogrammeerd, voor mijn smaak dan. Op vrijdag is het balkon helemaal dicht en ook de zaterdag is het volgens mij niet uitverkocht, maar daarmee is het ook niet propje vol en daarmee best relaxed. Echte hele grote publiekstrekkers zijn er ook niet voor mijn gevoel, maar wat geeft het. Er is meer dan genoeg fijns te vinden in de breedte, de dichtheid van goede bands in het tijdschema is echt heel hoog, de tijd om te plassen of wat te eten doorgaans beperkt. Goede randvoorzieningen zijn hetzelfde als vorig jaar, zoals de fijne zitplekken binnen (en uiteraard wat prijzig) speciaalbier in de foyer boven, naast de merchandise. De organisatie heeft gelukkig ook weer eens voor wat fijne festival t-shirts en hoodies gezorgd, volgens mij pas voor de tweede keer (het vorige shirt draag ik nog graag). Slimme zet en ik koop op vrijdag voor aanvang dan ook gelijk maar zo’n hoodie, voordat ze zijn uitverkocht. De sfeer is weer geweldig, zoals elk jaar. Vriendelijk personeel, fijn en gezellig publiek en doorgaans prima geluid in beide zalen. Maar wat hebben we dan gezien?

Lees verder “Gezien: Sonic Whip 2024”

Gezien: Sonic Whip 2023

Sonic Whip, ons eigen desertfest hier in Nijmegen, is zo’n twee weken na Roadburn een mooie aanvulling op dat programma. Wat we daar een beetje missen dit jaar, staat hier wel. Denk aan (vooral) psych- en stonerrock, hier en daar afgewerkt met punk, space of doom/sludge. Soms melodieus, soms compromisloos. Doornroosje heeft het weer goed voor elkaar. In hetzelfde weekend als Desertfest London, staan er in twee dagen in de twee fijne zalen van Doornroosje weer een uiterst fijne selectie van woestijnvretende bands. Bekende namen met de nodige allure zorgen ongetwijfeld dat het bijna uitverkocht is, maar ook het nodige talent krijgt de ruimte. Je kan het slechter treffen. Ook de organisatie en randzaken zijn weer uiterst fijn geregeld, met de merchandise en speciaalbierbar nu in de verbouwde ruimte boven de garderobe en nog meer fijne zitplekken om onze (inmiddels) oudere voeten en brakke ruggen ook wat rust te geven. We hebben veel leuke gesprekken met andere vriendelijke en goedgemutste bezoekers, waarvan er weer een hoop uit het buitenland komen. In die zin is de sfeer zeker net zo fijn als op Roadburn. Doornroosje heeft met Sonic Whip een succesformule te pakken voor een mooi weekendje bands voor de doorgewinterde liefhebbers van dit soort gitaarmuziek. Heerlijk. Maar wat hebben we dan gezien?

Lees verder “Gezien: Sonic Whip 2023”